ไอศครีมอร่อยเหมือนๆ กันหมด จริงหรือ??

ไอศครีม หรือเรียกสั้นๆ ง่ายๆ ว่าไอติม ที่สาวๆ หลายๆ คนชอนกินกัน แต่จริงๆ แล้วผมเองก็ชอบเหมือนกันครับ ตั้งแต่สมัยเด็กๆ ที่จะมีรถไอติมกะทิสด กุ๊งกิ๊งๆ มาขายให้โคนละบาท ได้ลูกนึง โคนใหญ่หน่อยก็แพงขึ้นมาอีกหน่อย หรือจะใส่ขนมปัง ก็อร่อยไปอีกแบบ จนเดี๋ยวนี้ ถ้าพูดถึงไอติมโคนที่ได้กินบ่อยๆ ก็คงเป็นแดรี่ควีน ที่เป็นไอศครีมเนื้อเนียนๆ โคนละสิบกว่าบาทเท่านั้นเองครับ

ice-cream

จนเมื่อปีที่แล้ว ที่ได้เห็นการทำการตลาดอีกครั้งหนึ่งของ ไอติมวอลล์ ที่เน้นหนักไปที่ แม็กนั่ม ไอติมแท่งที่ราคาหลายสิบบาทเลย ซึ่งส่วนตัวจะกินไอติมวอลล์ เพียงแค่ คอนเน็ตโต กับ แพ็ดเดิ้ลป๊อปเรนโบว์ เท่านั้นแต่พอเห็นแรงโปรโมท บวกกับความชื่นชอบในแนวทางการตลาด ทำให้ผมได้ซื้อแม็กนั่มกินอยู่หลายแท่งเหมือนกัน และทำให้หันกลับมามองว่า ในบ้านเราที่อากาศร้อนๆ แบบนี้ ทำให้มีธุรกิจไอศครีมอยู่หลายเจ้ามากมาย แต่สิ่งนึงที่สงสัยมานาน ก็คือเรื่องของราคาที่มันช่างแตกต่างกันอย่างชัดเจนจริงๆ แต่แล้วโอกาสแล้วก็จังหวะก็ทำให้ได้เห็นถึงความแตกต่างของไอติม หลากหลายยี่ห้อ ซึ่งส่วนตัวก็กินได้แทบจะทุกยี่ห้อ เพราะว่าโดยพื้นฐานเป็นคนชอบไอศครีมรสวานิลลา ซึ่งทุกๆร้านส่วนใหญ่ทำได้รสชาติโอเคอยู่แล้ว แค่อาจจะมีบางเจ้าที่รู้สึกว่าอร่อยกว่าชาวบ้านอยู่จริงๆ  

โดยเหตุที่ทำให้เห็นความต่างของร้านขายไอติมเกิดขึ้นให้เปรียบเทียบกัน 2 ที่ โดยเริ่มต้นที่ร้านขายไอติมนมสด ที่ชื่อร้าน เป็นชื่อเดียวกันกับฟาร์มโคนมชื่อดังนั่นเอง เพราะเคยกินที่ฟาร์มแล้วอร่อย คนติดใจ ทำให้เดี๋ยวนี้หากินได้ในเมืองตามห้างต่างๆ นั่นเอง วันนั้นผมเองก็กำลังจะซื้อไอติมโคนเจ้าประจำแต่ก็เหลือบไปเห็น เลยชวนกันเปลี่ยนรสชาติซะหน่อย ก็เลยไปยืนเลือกไอติมอยู่ซักพัก ก็รู้แล้วว่า จะกินไอติม 2 ลูก 1 ในนั้นเป็นรสนมสด ต้นตำรับ แต่อีกรส ผมเหลือบไปเห็นรสรัมลูกเกด ก็เลยตัดสินใจเลือกเป็น 2 รสนี้ แล้วก็ด้วยความที่เป็นคนเรื่องมาก ทำให้นึกขึ้นได้ว่า ถ้าน้องตักมา 2 ลูก แล้วเราจะกินทีละลูก ควรจะกิน รสนมสด ก่อนกินลูกเกด ก็บอกน้องไปตามที่คิด แต่ปรากฏว่าน้องเค้าไม่เข้าใจ สรุปก็เลยตักนมสดก่อน แล้วตักรัมลูกเกดไว้ด้านบน ก็เลยต้องกิน รัมลูกเกดก่อน แล้วก็เป็นจริงดังคาด ตอนกิน ลูกที่สอง ไอติมนมสด บอกได้เลยว่าจืดไปเยอะเลย แบบว่า โคนเจ้าประจำอร่อยกว่าอีก

แล้วก็เจอกับสถานการณ์เดียวกันที่ร้านไอติม ที่มาจากนิวยอร์ค แต่ชื่อเป็นภาษาเดนมาร์ค ที่เด่นดังในเรื่องของราคาแพงนั่นเอง ที่เลือกกิน 2 ลูก แต่คนละรสกันอีกแล้ว แต่คราวนี้ดันลืมบอกน้องเค้าไป เพราะว่ากลับมานั่งคุยงานต่อแล้วค่อยไปจ่ายตัง จากนั้นก็มานั่งกินกัน โดยน้องผมสั่ง มะนาวกับช็อคโกแลต ส่วนผมสั่ง พาลี่กับแฟนตาซี โดยนั่งกินกันไปซักพัก ก็ทำให้นึกถึงครั้งที่กินด้วยกันที่ร้านแรกในวันก่อน ซึ่งน้องมันก็บอกว่า วันนี้กินช็อคโกแล็ตอร่อยกว่าทุกวัน เพราะว่ากินมะนาวมาก่อน ทำให้ลิ้นชินกับความเปรี้ยว และกินนช็อคโกแล็ตอร่อยขึ้น ส่วนผมเองก็รู้ว่าไอติมรสที่ผมสั่งอย่างแฟนตาซี มันกลิ่นแรงมาก ถ้ากินรสนี้ก่อน ก็คงกินอีกอันไม่อร่อย แต่ก็หายห่วงเพราะน้องเค้าตักไปไว้ข้างล่าง ทำให้อดสงสัยจนต้องเดินไปถามไม่ได้ ว่าน้องครับ ที่ตักไอติมรสไหนก่อนหลังเนี่ยบริษัทเค้ามีเทรนให้ด้วยรึเปล่า ซึ่งคำตอบที่คาดเอาไว้ถูกต้องก็คือ มีการเทรนไว้หมดว่า แต่ละรสถ้าจับคู่กันควรตักรสไหนก่อน

งานนี้ก็ถึงบางอ้อเลยครับ กับความใส่ใจเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แต่ผลลัพธ์แตกต่างอย่างมาก ที่บริษัทระดับโลกให้ความสำคัญกันแทบทั้งนั้น ต่อจากนี้เลิกบ่นว่าไอติมลูกละร้อยของเจ้านี้ไม่แพงแล้วครับ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *